Adieu SSG

Vanmiddag is de laatste gelegenheid om afscheid te nemen. Maandag gaan de hekken om het gebouw van de voormalige Spaarne Scholen Gemeenschap aan de Zwemmerslaan, een week later doet de sloopkogel zijn onomkeerbare werk.

Ik weet het: voor de een was de SSG niet meer dan een betonnen bunker, voor de ander een meer dan bijzonder gebouw. Ik behoor tot de laatste groep. Dat het gesloopt wordt, vind ik triest. Ten eerste, omdat daarmee het decor van mijn wonderjaren tegen de vlakte gaat. En heus, die jaren hadden ook hun vervelende dagen en weken.

Maar er is meer. De reacties die ik afgelopen dagen van oud-leerlingen kreeg en de gesprekken die ik had met onder anderen oud-conciërge Jan Koene en architect Jan-Willem de Kanter, leerden me andermaal hoe slim dit gebouw in elkaar zit. Intiem in al zijn grootschaligheid, warm ondanks al zijn betonnen robuustheid.

Ter voorbereiding op het afscheid van vanmiddag was ik er deze week een paar keer. Gisteren was dat om wat losse rommel op te ruimen. Ik had daarbij de hulp van Saskia van Warmerdam - ook een oud-leerling, die zich daar spontaan voor meldde omdat ze domweg verliefd is op dit gebouw.

Vroeger moest je van meneer Koene voor straf een half uurtje papier prikken als je voor de zoveelste keer te laat was gekomen. Een rotklus. Gisteren vond ik mijzelf met bezem en vuilniszakken terug in de gangen van mijn jeugd. En ik glimlachte. Het was mijn leukste corvee ooit.

(Ook geplaatst in de rubriek '60 Seconden' in HD van vandaag)

Oudeweg

Betonnen blokken sluiten sinds vrijdagmiddag de nog maar pas opgeknapte oversteekplaats voor fietsers en voetgangers over de Oudeweg af. De veiligheid is er niet meer te garanderen, stelt de gemeente. De bewoners van de tot Sportheldenbuurt omgedoopte Harmenjanswijk moeten voor hun boodschappen in de Amsterdamstraat voortaan maar een stuk omfietsen.
Die omweg voert langs twee met verkeerslichten bewaakte oversteekplaatsen, waar het voor fietser en voetganger lang wachten is. En dan nog rijdt er tegenwoordig altijd wel een auto door rood, weet de buurt. En niemand van de gemeente die daar kennelijk op let. Tsja, wat is veiligheid?
Zolang ze er wonen, steken de bewoners ter hoogte van het spoorviaductje de Oudeweg over. Zij vroegen niet om een flyover die hun straat tot een van de drukste verkeersroutes van de stad maakte en hun oversteekplekje bijna onbegaanbaar. Wel verbaasden ze zich erover dat hun straat voor zoveel extra verkeer niet eerst geschikt was gemaakt.
Toen kwamen de ongelukken. En kwamen er alsnog maatregelen: rode fietspadtegels, waarschuwingsborden, verkeersbrigadiers, een tijdelijke wegversmalling. Doekjes voor het bloeden.
Nu is hen de oversteekplaats afgenomen. Zo voelt dat.
Het is precies een week nadat het laatste slachtoffer viel, dat met ernstig hoofdletsel naar het ziekenhuis werd gebracht. Het gaat om Tante Mijntje van 72, die met haar gehandicapte man pal aan de Oudeweg woont. Niemand weet of Tante Mijntje ooit nog thuis zal komen. En zo niet, hoe moet het dan met haar man?

(eerder geplaatst in de rubriek 60 Seconden in HD van 6 augustus)

 

Don't push me

BENG!!! Een harde vuistslag op de ruit van het bushokje. ,,Het zijn NAZI's, allemaal Godverdomme!!'' Zijn hoofd was rood aangelopen en zijn vuist was nog steeds gebald. ,,Klootzakken!''
Zijn ogen spuwden vuur vanuit dat  steeds roder wordende hoofd.
Zijn vriend keek hem aan. Strak, boos.
,,Klootzakken, man'', zei z'n vriend. En zijn stem ging omhoog, toen hij vervolgde: ,,Maar jij moet normaal doen, man. Jezus! Fuck!''
Ook hij balde zijn vuist. Maar die bleef naast zijn broeknaad hangen. ,,Gewoon kut! Maar Jezus!...''
Ik liep langs, en door.
De dj in het café had me even daarvoor teruggebracht naar het prille begin van de hiphop. Ik neuriede.
Don't push me cause I'm close to the edge ... ah huh-huh-huh 


 lryics hier: !

Genius Jobs

Heb sinds een paar weken een iPhone van de zaak. Aan het gebruik ervan ben ik nog niet toegekomen, want ik heb een betere phoon van een ander merk en ben verder a-kerkelijk.

 Maar ik moet zeggen: het is inderdaad een wonder van techniek: ik laad 'm 's ochtends op, raak 'm verder niet aan, en zeven uur later is ie weer leeg.

Steve Jobs was a genius!

Schalklink

De nieuwe fietsonderdoorgang bij de Buitenrustbruggen krijgt een naam. B en W maakten het gisteren bekend. ’Schalklink’ gaat hij heten.
Pardon?! Nee, echt!
Wie verzint zoiets?, was mijn eerste reactie. En dat was niet uit bewondering. Daarna: Waarom überhaupt een naam?
’De betrokkenen (hulpdiensten, TNT Post, gemeentelijke afdelingen, e.a.) ontvangen daags na besluitvorming informatie over dit besluit’, zo meldt de nota. Hoe zou dat bericht vandaag precies ontvangen zijn bij TNT Post? Met gejuich? Het is niet zo dat er iemand langs die fietsonderdoorgang woont, laat staan dat daar post voor is. Of zullen wij, bij wijze van grap...? Neuh.
Ik kauwde nog even op die naam. Schalklink. Goed, als het beestje dan toch een naam moet hebben: het betreft hier inderdaad een link (verbinding, schakel) naar Schalkwijk, mijn geboortewijk.
In de andere betekenis van het woord klopt de naam ook, bevestigde de Fietsersbond nog onlangs. Vanwege de krappe bocht gaan hier nogal wat fietsers onderuit. Bloedlink, die Schalklink.
Ondertussen vind ik het nog steeds een vondst: een fietspad onder een brug door, dat láger ligt dan het wateroppervlak. ’Link!’, zouden mijn broer en ik vroeger hebben geroepen. In de betekenis die het alleen in delen van Noord-Holland heeft: ’Gaaf! Spannend!’
Schalklink dus. Vooruit. Een verbazingwekkend lelijke, maar verder prima naam.

(Eerder geplaatst in de rubriek 60 Seconden in HD van 12 juli)