Schoonheid

Vandaag zou over schoonheid gaan. Ik zou mijn huis eens schoon maken. Ik kwam tot een kwart. De zon scheen en ik heb niet zo veel met stofdoeken. Daarna ben ik naar buiten gegaan.
Ik zag schoonheid. Langs de Liede. Ik had ze nooit gezien: de lepelaars. Wat een prachtbeesten.

Ontroerende schoonheid. 

Naar buiten, camera mee, gedachten thuis

50D

Na ruim drie jaar neem ik afscheid van mijn Canon 400d. Mijn hemel wat heb ik veel plezier beleefd van dat ding. Hij ging vaak met me mee op pad in en om de stad, maar ook naar New York, Berlijn, Antwerpen, Praag, Dresden, Wenen, Edinburgh en Glasgow. Als vastlegger van mooie momenten.
Alle foto's in mijn eigen boekje Met de Stroom Mee over het Spaarne zijn er bovendien mee geschoten.

Maar ik vond het tijd voor iets nieuws. Morgenavond krijgt hij een nieuwe eigenaar.

Sinds zaterdag ben ik de trotse bezitter van zijn opvolger: de Canon 50d. Ik had weekenddienst en weinig tijd voor hem. Hij is ook even wennen, de nieuwe fotovriend, want er zitten nogal wat functies net op een andere plek.
Maar het voelt er goed. Vanmiddag even een uurtje met hem wezen buiten spelen voor wat proeffoto's. Dat voelt niet alleen goed, dat voelde lekker!

Lelijk ding verschiet van kleur..

Is dit nog steeds schoonmaken..?

Waterbakken ondertussen nog steeds onaangeroerd smerig.

Lelijk ding schoon

Het lelijke ding wordt vandaag schoon gemaakt. 

Het blijft een lelijk ding

 

 Het kunstwerk is in 1989 gemaakt door Carel Visser ter gelegenheid van 150 jaar Nederlandse Spoorwegen. Visser is toch niet de eerste de beste.Hij wordt beschouwd als een van de belangrijkste 'constructuctivistische' beeldhouwers van Nederland. Zo zie je maar. Zo'n man kan ook gewoon zijn dag een keer niet hebben... Helaas staat het resultaat voor mijn slaapkamerraam.

Om half vijf was er nog genoeg over om morgen schoon te maken. Als ze de waterbakken eronder tenminste ook onder handen willen nemen...