Niet Hansje

Leuk hoor, zo'n historische verhalenmiddag in het Historische Museum. Over Laurens Janszoon Coster, Kenau Hasselaar en Hansje Brinker. Drie figuren die beroemd zijn om iets wat ze niet hebben gedaan. En toch hoort er eentje niet in het rijtje thuis. Hansje.
Vertelster Petra Breed gisteren in deze krant: ,,Dan vertel je dus hoe Hansje Brinker, zoon van een sluiswachter, diep in de nacht, water hoorde sijpelen door de dijk. En ingreep door met zijn vinger het gat in de dijk te dichten...''
Neehee!
Kijk, dat Loutje nooit de boekdrukkunst heeft uitgevonden en Kenau vermoedelijk nooit één Spanjaard met hete olie heeft overgoten, is tot daar aan toe. Dat Hansje Brinker een kinderboekenpersonage is, is ook prima. Maar ook in dat kinderboek zit Hansje níet met z'n vinger in een dijk. Hooguit met zijn vinger in zijn neus, te luisteren naar een verhaal dat zijn juf voorleest over een jongetje dat zo'n heldendaad verricht.
Lees hoofdstuk 18 van Mary Mapes Dodge's 'Hans Brinker, or the Silver Skates' uit 1865. Daarin behoedt 'a sunny-haired boy of gentle disposition' - stad en land voor een ramp door een gaatje in de dijk een nacht lang met zijn vinger dicht te houden. Hij blijft verder naamloos.
Hansje luistert. Met rode konen, inderdaad.

(ook geplaatst in de rubriek 60 Seconden in HD van 20 oktober)

 Zie ook HIER, hoofdstuk 'Friends in Need'

Zwaan

Spaarnwoude, vanmiddag 17.15 uur..

Aad

Aad van Ake is overleden. Pats, boem. Dat kwam hard aan. In nogal wat Haarlemse gelederen.

,,Wat vond jij bijzonder aan Aad?’’, wierp iemand zondag in de groep. ,,Zijn humor’’, zei iemand. ,,Zijn oprechte betrokkenheid bij mensen’’, zei een ander.

Van Ake was als gemeenteambtenaar de laatste jaren vooral actief in Haarlem-Oost. Emotioneel en onthutst werd zaterdagavond in Parkwijk op het nieuws gereageerd. ,,Aad wist precies wat er belangrijk voor ons Parkwijkers was’’, klonk het. En: ,,Hij stond altijd achter ons.’’ Nog zo’n reactie: ,,Aad was en is er één van ons. Ik ben er kapot van.’’

In het kader van Burendag knapten Parkwijkers zondag hun pas geopende buurthuis De Sprong op.  Dat centrum was er gekomen dankzij Van Ake, weet iedereen daar in de wijk. Op Twitter stond ’s ochtends te lezen: ,,De gedachten zijn bij hem. We gaan door voor Aad.’’

Die middag om kwart voor vier zit journalist Max Sipkes op een bankje voor het café waar Van Ake vaak kwam. Het café is nog dicht. Sipkes wacht geduldig tot het open gaat. Hij is hier maar naar toe gekomen. Om het er even met mensen over te hebben. Wat moet je anders?

Hij blijkt even later niet de enige. Er komen mensen bij elkaar. Om te delen. Sprakeloos op zoek naar woorden. Over Aad van Ake. Die er raar genoeg niet is. En over dat niet te bevatten gegeven, dat dit dus zomaar kan. Dat je zomaar doodgaat. 

Wat een lucht!

Rotzomer of niet, het levert de afgelopen dagen de prachtigste luchten op.
Eerder op de avond leek Haarlem in lichterlaaie te staan. En niet zo'n beetje ook.

Inferno of Apocalyps?

Gister was onder meer dit te zien:

Wit

E.T.?

Avondroze

(Foto's aanklikbaar om te vergroten)

Meeuwen? Bomen!

Krijsende meeuwen houden bewoners van Noord ook deze zomer weer vanaf de eerste ochtendzonnestralen wakker. De gevolgen zijn niet licht te overschatten. Slaapgebrek leidt tot humeurigheid en burengekibbel over de schutting.
De gemeente heeft nu in de hele stad posters opgehangen om de overlast enigszins in te dammen. 'Geef ze niet te eten', luidt de boodschap. Dat zal ze leren.
De meeuwen lijken te reageren door het heft nu zelf in handen te nemen. Een bij de haringkar gescoord visje wordt brutaal uit mensenhanden weggekaapt. Een uit een fietstas stekend stokbrood is in kleine momenten van onachtzaamheid ook al niet meer veilig, zo leerde een collega van me deze week.
Het schelle gekrijs lijkt steeds vaker te klinken als satanisch hoongelach. Meeuwen zijn een beschermde diersoort, en daar lijken ze zich heel goed van bewust.
Maar terwijl de halve stad onder meeuwenleed gebukt zegt te gaan, zijn de bewoners van één straat in Noord met een heel ander soort sores bezig. In de Vogelbuurt zijn niet de meeuwen, maar de bomen gesprek van de dag. Bewoners ergeren zich aan de opdringerig omhoog groeiende boomwortels, die de stoeptegels tot rechtopstaande struikelblokken maakt. Dáár zou de gemeente nou eens wat aan moeten doen, zo spreekt uit een vinnig stukje in de jongste nieuwsbrief van de wijkraad. Niks meeuwenoverlast. Bomenoverlast! Waar in de Vogelbuurt precies? In de Meeuwenstraat...

(Eerder als '60 Seconden' gepubliceerd in Haarlems Dagblad)