zondag 22 maart 2009

Stukkie om



Het was wel wat om, maar ach. Ik moest vanmiddag heel even op de redactie aan het Stationsplein zijn. Vervolgens zou ik met de trein naar Station Spaarnwoude rijden, om daar wat graffiti te fotograferen onder de fly-over.
De trein van 14.00 uur stopt echter niet op Station Spaarnwoude, merkte ik toen ik de Ikea voorbij denderde. Uitstappen deed ik dus pas op Sloterdijk.
Normale mensen zouden waarschijnlijk de eerstvolgende trein terugnemen. Ik besloot terug te gaan lopen. Een ruime 3,5 uur later was ik pas weer thuis, maar hé: onderweg wel het een en ander aan moois gezien!
(Aanklikken om te vergroten.)
























































































































































































































































































De graffiti-foto's hou je nog even tegoed...

vrijdag 20 maart 2009

Bezorgperikelen

Regelmatige lezers van mijn weblog kennen mijn problemen met de bezorging van de krant. Althans op zaterdag. In het tot nu toe laatste hoofdstuk had mijn bezorger een nieuwe manier gevonden om mij te laten weten dat hij wel degelijk de krant bij mij in de brievenbus stopte, en dat iemand hem er kennelijk vervolgens uit viste: hij belde me drie nachten lang om 5.10 uur mijn bed uit.
De voorlopige eindconclusie was dan ook: wat een flapdrol.
Inmiddels zijn we weer ‘goed’ met elkaar. Dankzij tussenkomst van het hoofd van de bezorgafdeling. Die legde me uit dat mijn bezorger toch echt zijn topbezorger was. ,,Volgens mij is hij tachtig jaar oud en bezorgt hij ook al tachtig jaar de krant’’, luidde de aanbeveling.
Dat hij bij in het holst van de nacht aan mijn deurbel hing, moest ik niet heel gek vinden. Elke klacht kostte hem een euro.
Dat was nieuw voor mij: dat een bezorger die een klacht krijgt meteen een euro gekort wordt op zijn salaris. Bleek daarbij dat drie van mijn telefoontjes doordeweeks over het gemis van mijn zaterdagkrant en over het vervelende aanbellen ook als bezorgklacht waren verwerkt en mijn bezorger dus ook geld had gekost. Met alle irritaties van dien.
Wat ik ook niet wist: dat ze op het distributiedepot de column over mijn bezorger die ik een paar maanden geleden voor de krant schreef (en ook op dit blog is geplaatst) trots op hun site hadden gezet.

Hoe dan ook, de betreffende verantwoordelijke zou het oplossen en aldus geschiedde. Ik heb vervolgens twee weken lang een soort sandwich aan kranten in mijn bus gehad, niet alleen op zaterdag maar op elke dag: één Haarlems Dagblad van de betreffende dag, één oude Telegraaf daarbovenop, en daarbovenop opnieuw een verse HD. Hier zou geen krantenvisser tegenop kunnen.
Wat een vondst! Wat een vernuft! Al heb ik na een paar dagen wel even overwogen de wethouder om plaatsing van een extra papierbak in mijn buurt te vragen, omdat, zoals gezegd, het probleem zich alleen op zaterdag voordoet en ik nu ineens wel heel veel krant in huis kreeg. Ik heb echter mijn welgemeende waardering uitgesproken voor alle inspanning en aangegeven dat alleen een extra krant op zaterdag op zich voldoende moest zijn om mij van al mijn brievenbusperikelen te verlossen. En sindsdien gaat het helemaal goed!
Nou ja, op een ander dingetje na dan: Ik ontvang sindsdien geen Parool meer, zelfs niet in nabezorging...

dinsdag 17 maart 2009

Even buiten spelen

Het was te mooi weer om de hele dag achter mijn computer te blijven zitten. Vanmiddag daarom toch maar heel even buiten gaan spelen. Camera mee.
Ik was al blij dat op de Nieuwe Weg een haan graag voor me wilde poseren. Toen even later langs de dijk een stel halsbandparkieten en twee prachtige jonge zwarte zwanen zich ook heel gewillig op de foto lieten zetten, was ik helemaal blij. Kijk zelf (aanklikken om te vergroten).





























































vrijdag 13 maart 2009

Biggen

-,,Het kan inderdaad simpeler. Met minder regeltjes. Wellicht.’’
-,,Waar heb je het over?’’
-,,Over de biggen.’’
-,,Biggen?’’
-,,Ja. Toen kinderboerderij De Houthoeve in de Hout vorig jaar twee biggetjes wilde aanschaffen, bleek voor het houden daarvan een vergunning nodig. Dat geldt niet voor geiten of pauwen, maar wel voor biggen. Nu zit er aan zo’n vergunningaanvraag vanzelf ook een wettelijke termijn voor een bezwaarprocedure vast, dus dat kost alles bij elkaar máánden.’’
-,,Wat een gedoe.’’
-,,Inderdaad. Het leidde zelfs tot schriftelijke raadsvragen van de VVD.’’
-,,Die vonden het niks?’’
-,,Vrijheid, blijheid. Ook voor biggen.’’
-,,En nu?’
-,,B en W komen deze week met een antwoord. De vergunning is bedoeld om het ongebreideld varkens houden van kleine kinderboerderijtjes midden in woonwijken tegen te gaan. Vanwege de geur. Daarnaast is het handig in het geval er een besmettelijke ziekte uitbreekt. Dan weten we in Haarlem in elk geval hoeveel varkens we hebben.’’
-,,Maar het kan simpeler?’’
-,,B en W verwachten van wel. Maar weten nog niet hoe. Gaan ze onderzoeken. De komende maanden...’’
-,,En die biggen van de Houthoeve?’’
-,,O, die waren een stuk sneller dan deze antwoorden, alweer een paar weken geleden zijn ze gearriveerd. Spekkie en Bacon heten ze. Ze maken het geweldig!’’