Sneeuw!

Nou ja een beetje sneeuw dan. Maar toch een aardig gezicht, die Amsterdamse Poort omringd met dansende witte vlokken en het mistige silhouet van de Grote Kerk daarachter.
Binnen staat een pan met stoofvlees te pruttelen. Vanavond schaft de pot huts.. eh hutspot dus. Heerlijk!
Maar eerst moet ik de straat nog op. Ik mag dan net een dag beter zijn, de krant kan niet zonder me. Of wil niet zonder me. Of weet het niet beter te regelen. Of, nou ja, laat maar...
Trui aan, dikke jas aan, sjaal om, pet op, capuchon daarover. Zal wel lukken. Onder de poort door met nog een flart Boudewijn en Lennaert in mijn kop:

Hij staat in de sneeuw aan de poort van de stad,
En prikt de dagen van december op z'n hoed...
Mééééster Prikke-been, Mééééster Prikke-been...!

Hmmm, hutspot.

PS: En dan loop je vervolgens op de redactie tegen dit nieuwsfeit aan...

Nacht

Met bier, later cognac,
sigaretten,
gedachten,
met Nijgh en Costello,
Sjostakowitsch,
Patti Smith en Gavin Friday,
een geroosterde boterham (volkoren)
met krabsalade,
regen buiten, een om aandacht zeurende kat binnen,
nog een sigaret,
kan ik de slaap niet vatten.
Rachmaninov dan,
mee naar zijn 'Isle of death'.
Hoorngeschal,
en golven van violen.
Waar wacht ik op,
op slaap of op iets anders?
'De Engel is gekomen',
zegt Boudewijn,
naar Lennaert.
Ik zie de engel niet.
Nog maar even wachten dan,
totdat morgen komt.

Onbezorgd

Vrijdag nog wel weer een krabbel op de voorpagina van mijn krant (zie voor het voorafgaande HIER). De verwachting was dus zéér hooggespannen.

Zaterdag om half 11 echter géén krant in mijn brievenbus, althans geen HD... Ben benieuwd naar het volgende briefje.

10

Mijn sponsormeisje wordt vandaag 10 jaar. Raar woord, sponsormeisje. Ma, heet ze, Ma. Norma G. Besana. Ze woont met haar ouders en zeven broertjes en zusjes in een eenvoudig huisje op de Filipijnen. Ze houdt van zingen.
Ik ken haar sinds mei 2005, via Children International. Hoe dat precies is gebeurd, kun je hier lezen( best leuk, was in New York). Het is een luttel bedrag dat ik maandelijks overmaak en ik schijn daar goed mee te doen.
Regelmatig ontvang ik een tekening of een briefje met heel veel dank en 'God's blessing'. Daar voel ik me dan weer heel ongemakkelijk bij.
Al is het wel leuk om te horen dat ze het goed doet op school. En bijna nog aardiger vind ik de foto die ik elk half jaar van Ma krijg. Zes heb ik er inmiddels. De kleine, beetje jongensachtige dreumes is een hele meid aan het worden. Wat een kanjer, niet?


Bekijk de website van Children International maar eens, en denk er 'ns over na. Volgens mij gaat het goed met Ma.

PS: Nog steeds slap als een vaatdoek. Ouderwets met sinaasappel, thee en Suske en Wiske bed dus weer in. Ondertussen giert de wind om het huis. Arme Sint...

Bezorgd

Sinds een paar weken wordt op zaterdag mijn Haarlems Dagblad niet meer bezorgd. Nee wacht, dat moet ik anders formuleren. Sinds een paar weken tref ik op zaterdag geen Haarlems Dagblad meer in mijn brievenbus aan.
Mijn brievenbus bevindt zich in de centrale hal van het appartementencomplex waar ik woon. Ik moet er dus de deur voor uit om die te legen. Op zaterdag gebeurt dat meestal zo tussen elf uur 's ochtends en 1 uur 's middags. Ik combineer dat met boodschappen doen.
Maar goed, al weken geen krant dus. Wat doe je dan? Je gaat bellen. Als je dat voor 12 uur doet krijg je dezelfde dag nog een krant nabezorgd. Verder zijn ze erg vriendelijk aan de telefoon. Ik heb nu al een paar keer dezelfde medewerker gesproken, en er ontwikkelt zich een band.
Mijn bezorger denkt ondertussen het zijne over mijn telefoontjes en dat zet mij ook weer aan het denken. Hij beweert namelijk dat hij mijn krant wel degelijk bezorgt, maar dat-ie kennelijk gestolen wordt. Hoe ik dat weet? Omdat hij me dat, in gebrekkig maar begrijpelijk Nederlands een paar weken geleden heeft meegedeeld met een krabbeltje op mijn krant van dinsdag. Tja, kom daar eens om.
Ik heb het voorgelegd aan mijn inmiddels bijna-vaste-medewerker van de afdeling lezersservice. Die was onverbiddelijk: dan moet hij de krant maar beter in de brievenbus duwen. En dat vond ik toen ook wel. Ik heb niet echt grote handen, maar ik krijg mijn hand toch echt niet ver genoeg door de gleuf van mijn brievenbus om daar een krant uit te halen. En waarom steelt mijn dief het Parool dan niet? Of mijn doordeweekse kranten?
Mijn klacht ligt, zo is mij beloofd, sinds zaterdag in de top van de organisatie. Wat dat betekent weet ik niet. Wel viel er gisteren dit briefje uit mijn krant toen ik die openvouwde (doorhaling van mij, aanklikken om te vergroten) :

Hij doet 'm wél goed in de brievenbus, zegt hij. Aan de andere kant: er bestaan twee sleutels van mijn brievenbus (nieuwe, want de brievenbussen zijn vorig jaar vernieuwd) en die zijn allebei in mijn eigen bezit, zeg ik. Maar dan nog, moet ik voortaan zaterdags om half zeven op om mijn krant beneden in de hal persoonlijk in ontvangst te gaan nemen?

Vandaag was er weer een krabbel op de krant. Hij komt zaterdag ietsje later. Ik wacht gespannen af...

PS: Ondertussen zit ik sinds gistermiddag ziek thuis. Verkouden, rillerig, dan weer zwetend als een..., spierpijn. Bah! Ik ga dus mn bed weer in. Met krantje.