Vrijheid

Vanmiddag toch nog even voor de krant gespeeld op Bevrijdingspop. Met collega Merlin portretjes gemaakt rond t thema 'Vrijheid om eruit te zien hoe je wil'.
Zie ook Haarlems Dagblad van 06-05-11

Hey...

I loved you in the morning, our kisses deep and warm,
your hair upon the pillow like a sleepy golden storm,
yes, many loved before us, I know that we are not new,
in city and in forest they smiled like me and you,
but now it's come to distances and both of us must try,
your eyes are soft with sorrow,
Hey, that's no way to say goodbye.

I'm not looking for another as I wander in my time,
walk me to the corner, our steps will always rhyme
you know my love goes with you as your love stays with me,
it's just the way it changes,

like the shoreline and the sea,
but let's not talk of love

or chains and things we can't untie,
your eyes are soft with sorrow,
Hey, that's no way to say goodbye.

I loved you in the morning, our kisses deep and warm,
your hair upon the pillow like a sleepy golden storm,
yes many loved before us, I know that we are not new,
in city and in forest they smiled like me and you,
but let's not talk of love

or chains and things we can't untie,
your eyes are soft with sorrow,
Hey, that's no way to say goodbye.

Ze zijn er weer

Lepelaars langs De Liede

Beterschapswens

Toch wel bijzondere beterschapswens, donderdagavond vanuit de gemeenteraadszaal..
(stem: burgemeester Bernt Schneiders, voorzitter van de raad)

IJsje

Met twee amandelen minder, een verkleinde huig en een ingekort gehemelte lig ik pijn verbijtend en ijsjes etend op bed. Ik ben niet thuis. Na de operatie is het huis van mijn ouders, het huis waar ik opgroeide in Europawijk, een tijdelijk, veilig en vertrouwd hersteladres.
Ik lig op de zolder, zonder uitzicht op de zomerse aprildag die zich buiten voltrekt. Ik moet het doen met de geluiden door het open raam. Ze zijn hier in al die jaren niet wezenlijk veranderd, die geluiden.
Ik hoor vogels. Ik hoor het geruis van auto's op de Engelandlaan, en zo nu en dan het donkerder gebrom van een stadsbus. In de verte klinkt een boor- of schuurmachine, een vliegtuig trekt een geluidsstreep boven het dak, en in de tuin wordt op gedempte toon gepraat. Ik hoor kinderen spelen.
Ik dwaal terug naar mijn eigen kindertijd, in ditzelfde huis. De geluiden van een zonovergoten dag beloven alles. Wordt het knikkeren? Een speurtocht? Of toch het douanespel of tenten bouwen in het park?
Ik herbeleef de spanning van het kiezen op een eindeloze, mooie dag. Voor nu kies ik, misschien wel net als toen: ,,Mam, mag ik nog een ijsje?''
Hemel, wat doet die keel me zeer.

(woensdag geschreven, vandaag ook geplaatst in rubriek '60 Seconden' in Haarlems Dagblad. Foto: maandag kort na ingreep in ziekenhuis)